Dag 16

Etappe 16 alweer, soms lijkt het voorbij te vliegen, maar kijk ik terug dan lijkt het alsof ik er al een maand of langer op heb zitten. Het is voor mij wel duidelijk dat de etappes tussen Granada en Cordoba van mindere betekenis zijn qua natuur dan het eerste stuk. Dit houdt niet in dat het niet interessant is op dit moment. Sterker nog, ik verdrink haast in een zee van gedachtes. Dat vind ik helemaal niet erg, maar mijn manier van mediteren en met mezelf bezig zijn is vooral in de natuur. Geeft mij de meeste rust. Het is overigens bijzonder om te zien hoe iedereen met elkaar omgaat, er is veel wederzijds respect. Op dit moment zijn de Spanjaarden beneden in de bar, echt het meest luidruchtige volk ter wereld, die dat respect heel even niet verdienen 😂. Wat een kabaal, en het is niet eens spitsuur. Ook niet eens druk. Ik denk dat het aantal gasten beneden een uur of 2 geleden nog 50 was, maar net waren er nog een stuk of vijf. Ik denk dat vijf Spanjaarden in een bar het equivalent is van 100 Nederlanders in een kroeg. Qua herrie.

Carlos zat vanmorgen nog te ontbijten, en ik, Stef en Henning vertrokken rond acht uur. Eerst een kopje koffie bij de lokale bar, en dan de etappe naar Santa Cruz. Een zeer fraaie ochtend wederom. In het, boven op een berg gebouwde dorpje Espejo, zijn de uitzichten geweldig maar de Gele Pijlen schaars. We worden de verkeerde kant opgestuurd door iemand, tenminste dat denk ik, dus ik besluit om terug te lopen naar het kleine centrum voor een kop koffie. Daar kom ik Carlos weer tegen en samen vinden we de weg uit het dorp. Kilometers lang lopen we over een weg die het meest doet denken aan de rivierbedding uit eerdere etappes. Het is snikheet, op deze keienweg, en we besluiten een stuk af te steken, wat de oude route was. Uiteraard niet zonder slag of stoot, want ik denk dat we hierbij minimaal een kilometer omlopen. En net zoals iedere gram telt in de rugzak, telt iedere kilometer lopen. Ik hoop dat de Nederbelg en de Duitser de goede route hebben gevonden.


Ik heb al verraden dat mijn hotelkamer boven een bar is. Ik werd wel er blij toen we aan kwamen lopen, lekker makkelijk, aan een doorgaande weg met twee hotel-restaurants aan weerszijden. De mannen hebben voor € 20 per persoon ieder een eigen (en prima!) kamer met badkamer. De Canadese dames, zitten aan de overkant in een hotel. Het is vooral relaxed na deze hete dag door de olijf boomgaarden om een eigen plekje te hebben. Een blog te schrijven, een dutje te doen, een stukje te lezen, en beneden lekker wat eten en een drankje doen. Very convenient!

Mede doordat ik regelmatig afdwaal, wilde ik deze blog wat korter houden dan deze is. Het is zoals het is. Maar nu is het toch echt tijd om voor vandaag af te sluiten. Morgen naar Cordoba, 20 km lopen en dan even échte (lichamelijke) rust. Ik denk er zelfs aan er nog een dag achteraan te plakken en woensdag weer verder te gaan. Ik zie wel. Het zou zomaar een gezellige zaterdagavond kunnen worden hier, met z’n zevenen. Morgen lekker een uurtje later vertrekken lijkt me een prima optie. Hasta Cordoba!


Hold your horses!
Ik was gisteren klaar voor een ‘ Night on the Town‘ althans dat dachten de Canadese dames. In het geval dat ik niemand tegen zou komen om mee te dansen, of te sjansen, gingen we samen maar vast op de foto. Die stuurt Maureen net door. Wil ik jullie zeker niet onthouden! Die siësta wordt telkens korter 😂.

Plaats: Santa Cruz
Slapen: Hostal La Galla Casa Jose
Gelopen: 22,1 km (officieel)
Vanaf Almería: 342,3 km (idem)
Te gaan tot SdC: 1041,5 km (ook)
Weer: 25C of meer
Gevoel: divers 😊

Leave a Comment