Dag 17

Córdoba!

De derde grote stad na Almería en Granada, en wat voor één, wauw! Terwijl de kilometer paaltjes naast de weg aftelden van 7 kilometer naar 0, en we er nog minimaal 1 moesten, was de stad zichtbaar. Het was warm, heiig en niet het mooiste, maar toen we de Romeinse brug over de rivier overstaken was het schitterend en gezellig druk. We zijn weer in een stad van allure!

Romeinse brug over de Guadalquivir rivier

De klok werd verzet vannacht, en of dat fijn is zeg, een uur eerder licht! Dus na de koffie van vanmorgen, om 7:15 uur op pad.
We vertrokken met zijn vieren, in de opkomende zon. Dat is bijna iedere ochtend zo geweest, met prachtig weer, maar vanochtend was de ochtendstond erg mooi! Echt een cadeautje. Misschien lag het aan de klim uit het dorp dat het uitzicht zo geweldig was. Vergezichten en veel veel kwetterende vogels maakten deze ochtend tot een topper.

😍

We vertrokken dan wel met zijn vieren, maar al snel heeft iedereen zijn eigen tempo. En ook zijn eigen manier van pauzeren, al dan niet met een tweede ontbijt of lunch. Ik loop dan ook een aardig stuk alleen. De olijfbomen zijn ingeruild voor akkers zonder ook maar iets.
Het doet een beetje woestijnachtig aan, gelukkig is het de eerste uren helemaal niet zo warm en prachtig wandelweer. Het venijn zit hem weer in de staart, de laatste loodjes zoals gewoonlijk.
Het zou hier normaal volstaan met zonnebloemen, heb ik ergens gelezen. Dat moet er echt waanzinnig uit zien zeg! Ik moet denken aan een album wat ik vroeger draaide van Hossam Ramzy, dat past prima bij deze omgeving. Ik draai hem op Spotify, het album Flamenco Arabe. Genieten.


Iedereen zit voor me, of beter gezegd loopt voor me. Ik zie Stef in de verte, maar wat ik ook probeer, ondanks mijn versnelling haal ik hem maar niet in. Stef is een leraar zen-boeddhisme, hoewel het woord leraar niet helemaal is wat ik zoek. Ik kom dus niet dichterbij en ik denk, tja, hij zweeft misschien iets meer over de weg en moet hardop lachen om deze ietwat dubbel zinnige gedachte.
Hiermee bedoel ik overigens niks negatiefs, want ik hou zelf ook wel van een beetje zweverig zijn 😂. Met dank aan een korte stop van hem, en mijn nog steeds hoog liggende tempo kunnen we toch samen Cordoba inlopen. Hij heeft niks geboekt en besluit mee te lopen naar mijn hotel. Gelukkig hebben ze ook voor hem een kamer en hij wil ook twee nachten of misschien drie blijven. Henning, de Duitser heb ik niet meer gezien en Carlos slaapt in een hostel, maar ik weet eigenlijk niet waar precies. We zullen straks wel even appen met elkaar.


Stef en ik hebben samen nog even de mooie oude binnenstad bewonderd, en iets gedronken ergens. Alleen werkt mijn lichaam op dit moment echt niet mee. Dus ik ga terug naar het hotel om mijn blog te schrijven en heerlijk eventjes met de benen omhoog op bed te liggen.

Dan de etappe nog: de eerste helft was mooi, nou ja in ieder geval anders dan de olijfboomgaarden, maar de tweede helft was wat saai. Het uitzicht op een hele grote stad, zonder iets echt te kunnen onderscheiden is niet het fraaiste. Zeker niet als je weet dat je dan nog minimaal twee uur moet lopen. Morgen rust en kijkdag!

Plaats: Córdoba 
Slapen: Hostal Dreamers & Co
Gelopen: 27,1 km
Vanaf Almería: 366,4 km
Te gaan tot SdC: 1017,4 km
Weer: onbewolkt, 8C ochtend tot 27C
Gevoel: moe en nog niet voldaan hoor 😉🥾🥾🥾

Comments

  1. Wauw wat een mooie foto van het ochtendgloren. Wij waren enkele jaren geleden in de Sierra Andujar (om de Spaanse lynx te zien) en zijn toen ook een dagje naar Cordoba geweest; prachtige stad, was erg onder de indruk van de Mezquita.

  2. Wat een mooie etappe en zo ook de bijbehorende foto’s en beschrijving. Lekker even ontspannen de komende dagen!

Leave a Comment