Dag 22

Dag 22

‘Je ziet zo wel het echte Spanje en niet wat de meeste toeristen zien’ aldus Stef gisterenmiddag. Ik kan niet anders dan dat beamen, bepaalde dorpen en steden zijn niet ingericht op toerisme. Hoeft ook niet overigens.
We vroegen ons trouwens gisteren wel even af of de kamers ook per uur worden verkocht, als u begrijpt wat ik bedoel. Het gekreun was wel wat overdreven luid, of misschien wist hij echt van wanten en genoot ze daadwerkelijk. Even over wat Spaanse gewoontes: gisterenavond, ik zit wat te eten in het restaurant onder mijn slaapplek. 21:15 uur. Kinderen rennen en schreeuwen, het maakt niemand uit. Een man fluit naar de barman om aandacht, het maakt hem niets uit. Ik word gek van al die herrie en prikkels, als enige. Men maakt zich gewoon niet zo druk. Ik zou dat best willen, maar ik geloof dat ik hier toch niet aan kan wennen. De serveerster brengt me een pul bier terwijl ik een radler had besteld. Het gaat lekker zo… Bar Decibel.


Het is zaterdag, 7:30 uur, 2 november 2019. De barman kijkt ons aan met een frons op zijn gezicht, de wind blaast haast de plastic stoelen van het terras en donkere wolken pakken zich samen, gaan we dit echt doen?


De voorspelling is regen. Iets wat ook duidelijk te zien is aan de lucht. We vertrekken samen om pas na een kilometer of vier het dorp te verlaten.
Een extreem harde wind waait recht in ons gezicht, al is het absoluut aangenaam qua temperatuur. Heerlijk loopweer. Stef loopt net iets harder dan ik, maar we komen elkaar altijd wel weer ergens tegen. Het is ontzettend mooi, de wolkenluchten en de doorkomende zon maken er een mooi schouwspel van. Genieten!
Inderdaad kom ik Stef na een uur of twee alleen gelopen te hebben weer tegen, gezeten tegen een boom etend van zijn leftover pizza van gisteren. Dat was een goed idee van hem, pizza bestellen en dan de helft meenemen. Er was tenslotte met Allerheiligen niets open gisteren. Dus ik deed hetzelfde 😉.

We lijken geluk te hebben met het weer, 20 km gelopen en nog 15 km te gaan. Twee regendruppels gevoeld. Eigenlijk heb ik nog geen enkele slechte dag gehad in de afgelopen drie weken! Iedere dag de korte broek aan op één dag na toen ik mijn kuiten had verbrand.
De combinatie van mooie ‘Nederlandse wolkenluchten‘ met de Spaanse zon en de mooie omgeving werken vandaag geweldig op mijn humeur. Het is echt een hele mooie etappe! Halverwege kom ik bij een verlaten treinstation en daar eet ik heerlijk mijn pizza op, Stef komt niet veel later aan lopen en eindelijk heb ik ook eens een foto van mijzelf.

Nog een kilometer of 15 te gaan dus, toch wel weer een pittige etappe. Zeker als blijkt dat de laatste 8 km over de verharde weg gaan. Zo’n enorme aanslag op de voeten is dit, en ik ruil mijn schoenen in voor mijn crocs de laatste kilometers.
Dat werkt wel een beetje, maar de allerlaatste kilometer was toch wel echt afzien. Een prima dag vandaag, op wat boze honden na. Veel gezellig meevliegende kleine vogeltjes, maar ook veel grote roofvogels gezien. En af en toe wat mede pelgrims naast Stef, ik heb respect voor het Italiaanse stel, 70+ en gewoon door bikkelen!

Inmiddels hebben we Andalusië verruild voor Extremadura. Bijna 500 km gelopen! Wat een geweldig avontuur is dit (aan het worden) en ik kan haast niet beseffen dat dit al 1/3e van de reis was.

Morgen is eigenlijk een etappe van 38 km, maar niet te veel stijgen en dalen. Na 18 km is er echter de mogelijkheid de etappe te breken. Eventueel te overnachten. Ik kan ook daar lunchen en op mijn gemak een uurtje blijven, met de schoenen uit. Zie ik dan wel verder, hoewel ik wel graag woensdag in Merida zou willen zijn. Een en ander heeft te maken met de etappes die daarna komen onder andere, qua dagen en tijd. Bovendien moet ik ook echt een ‘rustdag’ hebben want er moet ook nog gewerkt worden, en dan is Mérida ideaal.


De etappe dan, vandaag 34,9 km maar de cijfers zijn allemaal de officiële uit het boekje.

Plaats: Monterrubio de Serena
Slapen: Hostal Vaticano
Gelopen: 34,9 km
Vanaf Almería: 494,90 km
Te gaan tot SdC: 888,90 km
Weer: 16C zwaar bewolkt en forse wind
Gevoel: mooie dag, pijnlijke voeten

4 Replies to “Dag 22”

  1. Geweldig hoor dit avontuur! Ik heb van mijn baas toestemming gekregen om in het voorjaar een maand vrij te nemen om de corfutrail te lopen, ik kan niet wachten tot je terug bent en van een prof te horen wat ik het beste mee kan nemen😉

  2. Hoi Harm,
    Tot nu toe alles gelezen en het zaadje is geplant. Het avontuur kriebelt. Erg leuk. Hou vol en njoy tot in je tenen! Hou je haaks.
    Gr. Marius – Eindhoven

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *