Dag 26

De ochtendstond

Het is net na de middag als ik dit schrijf, in een Hostal-restaurant in San Pedro de Mérida. Ik heb een enorm pijnlijk scheenbeen, ik weet dat mannen vaak overdrijven maar het is écht pijnlijk. Ik baal er van. Maar eerst even terug naar vanmorgen. Nog voor 07:00 uur trek ik de deur achter me dicht, de mist waait door de straten. Na koffie en een pan tostada met jam ga ik een half uur later onderweg. Een rustige verharde weg en een zandweg tekenen de eerste 4 kilometer. Mooi is de ochtend wederom!

Dan kom ik op een extreem drukke 80 km weg met amper een meter vluchtstrook. Horror! Echt drama dit. Ik ga dit niet doen, straks maakt er een chauffeur een foutje en dan ben ik dichter bij Jacobus dan Santiago is. Ik loop door omgeploegde akkers, achter de vangrail waar het scheef loopt. Moet door sloten en helaas soms ook oversteken tussen het razende en af en toe levensgevaarlijk inhalende verkeer. Ik scheld, te veel.


Blij ben ik als ik het eerste dorp bereikt heb, over een verharde weg naast de 80 km weg. Niet fijn, niet meer mooi, maar vooral eist dit zijn tol. De bar is dicht, ik pauzeer even en ga dan weer op naar de volgende 10 km. Die gaat vrijwel geheel op een verharde weg en nu naast de snelweg. Fuck, ik zie af vandaag.

Regelmatig oversteken. Variatie 😖

Ik ben dus in SP de M. Onvriendelijke mensen in dit Hostal dus ik blijf niet hier. Wel een lange pauze. Straks in Mérida (als ik dat haal) kan ik 4 dagen rusten, of langer als het echt een blessure is. Maar nu rusten en morgen nog een pijnlijke 15 km lijken me ook niet echt uitmaken (?).
Wordt vervolgd. Hopelijk in M, zonder de SP.


Mérida 17:30 uur.

Het uur rust deed me zeker goed, althans een half uur lang was de pijn minder. In het volgende dorpje hou ik maar weer een pauze, op een muurtje langs de weg. Een vrouw die afslaat met haar auto kijkt me aan en lacht. ze steekt haar duim op en dat geeft me motivatie voor de laatste 8 km. Ik zat daar even heerlijk in de zon met mijn schoenen uit, maar wil eigenlijk verder. Door door door. Het is net het echte leven. De laatste kilometers zijn over een onverharde weg. Dat is welkom na dik 25 km over asfalt, maar oh jee, wat wegen de loodjes zwaar vandaag.

Als je weer zo’n grote stad in loopt kom je eerst door de buitenwijken, logisch lijkt me. Dat deze over het algemeen niet mooi zijn kun je ook als waarheid aannemen. Gelukkig zie ik ook snel mooie, oude Romeinse overblijfselen. Ik moet eerst mijn sleutel ergens ophalen, en ga dan op zoek naar mijn appartement. Niet zonder slag of stoot gevonden, maar wel alles wat ik ervan had verwacht! Een grote slaapkamer, woonkamer, badkamer, eigen keuken en terras. Helemaal top!

Ik schrijf dan wel dit blog af, of liever gezegd ik spreek het in, dicteer het. Maar ik ben echt helemaal af nu. 37 km vandaag. Meer dan 100 in afgelopen drie dagen, maar het mooiste: 614 KILOMETER sinds Almería! Nog 800 te gaan, de rust is echt nodig. Ik ben als de dood voor een blessure, maar ik heb de tijd. Vanaf zondag weer op pad, misschien halverwege de week nog een extra dag in Cáceres, dat zou sowieso geen straf zijn.


Vinkjes en de etappe. En jullie moeten even zonder blog 😘.

Plaats: Merida
Slapen: El Templo suites
Gelopen: 37km
Vanaf Almería: 614 Km
Te Gaan: 768 km
Weer: licht bewolkt, veel wind 16C
Gevoel: kapot, pijn pijn pijn

Comments

  1. Kop op maat, nu ff niets, is voor het eerst dat ik de vermoeidheid ook lees, nu ff op jezelf letten lekker genieten van die kleine dingen! Verwen jezelf! Lees je snel weer, groet uit eindje!

    1. Author

      Heb je gelijk in! Ben te bang voor een blessure, maar deze rust is goed, e anders neem ik nog iets langer rust 😉🍺

  2. Rust lekker uit de komende dagen en heel veel beterschap!

  3. Wauw Harm wát een beproeving. Je doet het fantastisch! Rust goed uit de komende dagen, ben lief voor je lijf dat je al zo veel kilometers draagt.
    Groetjes uit Eindje!
    X Martine (en een beeeetje Willian)

    1. Author

      Dankjewel lieverd! Ik hou me even gedeisd, dikke kus en groetjes aan W!

  4. Zou MTSS kunnen zijn. Oorzaak overbelasting. Aangeraden wordt rust én een andere activiteit (wahaa…zwemmen, schaken🤣🤭)

    1. Author

      Ik las het al! Ik ga dat schaken vervangen door een potje Risk en op zoek naar een Romeins badhuis 😂👌🏼

  5. Prachtig beschreven,een boek waard,Hemingway revisted.

  6. Hou je het weer in de gaten Harm 😀. Gaat wat veranderen. inspanje.nl/algemeen

    Buen camino!

    1. Author

      Hahaha! Gelukkig zit ik voorlopig wel goed Frans! Ook lange termijn in een cirkel van 200 km van Merida is prima te noemen. Gelukkig zit ik nog niet daar 😉. Maar binnen een paar weken gaat sneeuw of veel regen wel tot de mogelijkheden behoren. Niet bang voor trouwens, goede spullen bij me.

  7. Even een welverdiend rustmoment nu, voeten omhoog en rust! Xxx

  8. Mozarabe is afgelopen voor jou en je stapt nu de Plata op. Tot nu toe is voor mij de Plata de mooiste camino die er is en heb hem 3 jaar terug gelopen vanaf Cádiz. Volgend jaar wil ik jouw route, vanaf Almería, gaan lopen vandaar mijn interesse in jouw tocht. Ik moet zeggen dat ik het prachtig vond (ik blijf verder meelezen hoor) hoe je alles beschreef en jouw emotie in de verhalen legde. Ga zo door 😀. Kan je me vertellen hoe je de route in het algemeen vond, is het je meegevallen, goed te doen, lastige punten?
    Jouw klacht over jouw scheenbeen lijkt op overbelasting wat in het ergste geval een scheenbeenvliesontsteking kan worden. Mocht je er als je weer gaat lopen nog last van hebben kan het helpen als je de veter niet tot bovenaan dichtknoopt maar een oog lager.
    Geniet van Mérida, een prachtige stad en daarna weer Buen Camino!

Leave a Comment