Dag 29

De eerste 80 kilometer

Op naar Cáceres vandaag! Met op iedere kleine teen een blaar 🥴. Gelukkig vond ik toevallig thuis m’n blaren pleisters en had ik die mee. Scheelt werkelijk alles. Ik word niet gesponsord helaas, door niemand, maar Compeed is simply the best. Dus ik loop gewoon met de normale pijntjes vandaag, het hoort er een beetje bij ook. Camino lopen is afzien en genieten en dat wisselt elkaar regelmatig af.

Aldea del Cano

Best een mooi en leuk dorpje denk ik, ware het niet dat alles open lag vanwege werkzaamheden en de leuke barren gesloten waren. We konden niet onder bar Las Vegas uit, die open was. Ik las zowaar een goede recensie maar echt, wat een ellende. Chagrijnige mensen, onbehulpzaam, ellendig. Zelfs de Manolos vonden er wat van 😉

Maar: wel lekker geslapen en koffie met ontbijt samen met een andere pelgrim uit Spanje, Antonio. Die was ik al op een Facebook pagina tegengekomen – hij hoort bij een pelgrims associatie van De Weg.

De Weg van vandaag

Echt het tegenovergestelde van gisteren. De eerste 11 km naar Valdesalor leken eeuwig te duren, waren wat saai en eentonig. Stoffige zandpaden en weinig beschutting. En ik had de gebruikelijke pijntjes natuurlijk, pleegde ook nog een zakelijk telefoontje en ineens was het Camino gevoel daardoor ook even weg. Valdesalor ligt ongeveer halverwege en ik zie uit naar even de schoenen uit te doen en een koffie op het terras, heerlijk weer daarvoor. Het duurt even, mede omdat ik ingesloten word door een kudde schapen voordat ik daar ben.

Uitgezwaaid door de lokale Ezel

Valdesalor

Heerlijk, koffie en een tostado bij een echt pelgrimscafé. Ik laat er zelfs m’n credencial (pelgrims-paspoort) stempelen. Dan heb ik een stempel van vandaag en aangezien het morgen rustdag is haal ik die van morgen wel te Cáceres.
Ik reken €3,50 af voor een tostada Manchego en twee cortados. Prima.

Buen Camino en hoe mijn hersenen werken.

Een oude man in de schaduw op een bankje in Valdesalor begint tegen me te praten. Een Buen Camino verstond ik in ieder geval. Deed echt m’n best en misschien zei hij het wel, ik zal ‘t nooit weten.

“Buen Camino, ik ben jaloers. Ik zit hier de hele dag in dit gehucht op een bankje. Geen vrouw ook te zien. Jij gaat naar Casares? Daar is in ieder geval wat te doen. Meer vrouwen ook, vrouwen ja”

Hij zei regelmatig senorita’s – de naam Cáceres, wees op het bankje met zijn hand. Misschien verstond ik het niet eens zo verkeerd. Moest er wel om lachen onderweg eigenlijk.

Laatste loodjes

Misschien wel door die Buen Camino liep ik een kilometer of 7 á 8 best lekker. De laatste loodjes door Cáceres waar 90% op straat een mondkapje draagt, zijn altijd het zwaarst. Gaat het ook nog eens bergop, maar dat wist ik al uit eerder bezoek. Twee dagen een appartement voor me alleen. Nou ja niet echt want morgen komt Carlos, maar er staat een prima bank in de woonkamer waar hij op kan crashen en ik vind het supergezellig dat hij hierheen komt!

Q&A

Morgen een vrije relax dag, mochten jullie nou wat meer willen weten over hoe dit nou allemaal werkt. Over de Albergues, het stempelen, die schelp etc etc laat dan ff een berichtje onder deze blog achter. Dan kijk ik morgen of ik een en ander kan toelichten.

Vandaag zo’n 24 km gelopen met nog ongeveer 650 te gaan.
Ik plaats een link naar de etappe als je meer details wilt: Komoot

Leave a Comment