Dag 31

En wat voor eentje 🥴

Ik was tot een anderhalf uur geleden nog vrij positief, maar daarover later. Gisteravond nog een heerlijke avond op het terras, lekker weer én die kaas uit Casar de Cáceres. Nicole had deze al besteld toen ik nog even wat uit de Albergue moest pakken en ook een ijskoud pilsje stond voor me klaar. Toen ik het volgende rondje ging halen liet de barvrouw me vol trots de kaas zien die op het koffiezetapparaat warm lag te worden. Dat is ook een manier natuurlijk 😊👌🏼
Lekker zeg, lekker soppen met toast. Beetje fondue achtig.

Chirimiri

We wisten al dat komende dagen slechter zouden worden qua weer. Na de gebruikelijke koffie in de bar liepen we gedrieën Casar uit rond de klok van zeven. Hoofdlampje op en gaan!

Vrij brede en lange gravelweg dus heel moeilijk was het niet en het tempo was behoorlijk. De blaren ingetapet maar het ging best goed eigenlijk. Regenjas aan en gaan, ben wel wat gewend. Weet je overigens niet wat chirimiri is, heb je ergens een blog overgeslagen. Op Dag 13 denk ik 😉

Schapen en wilde honden

Het loopt eigenlijk wel lekker zo zonder die brandende zon. We stoppen af en toe en als de regen wat heftiger wordt bij een schapenfarm in de middle of nowhere. Mooi gezicht. Wanneer we verder lopen worden we aangevallen door valse Spaanse honden en vooral Nicole heeft het er zwaar mee. Ik ook, maar dan om ze achter te laten. Wilde ze beide meteen meenemen naar Santiago en daarna naar Nederland. Wat een knuffels.

Aardbeving op een brug 🙈

Als we de honden vaarwel hebben gezwaaid lopen we door naar waar we in eerste instantie zouden blijven. Alleen is de Albergue aan het meer de Embalsa de Encantara gesloten (dat wisten we ook dus vandaar dat we doorlopen naar Cañaveral) over een aantal mooie bruggen. Weliswaar langs de weg, maar ondanks het grijze weer is het best imposant. Op een van de bruggen stoppen we voor het uitzicht op het meer als alles begint te shaken. Oh man, een aardbeving! We haasten ons van de brug af om er vervolgens achter te komen dat eronder een spoorlijn loopt. Daar gaat m’n spannende verhaal…

Koeien en een hele grote au

De laatste kilometers gaan heuvel op en af tot we twee Spanjolen tegenkomen die op zoek zijn naar hun koeien. Nou daar komen wij dus een kwartier later middenin. Ze zijn bang van ons en wij proberen ze te laten passeren maar de helft durft niet. We kunnen geen kant meer op. Een van de mannen is inmiddels terug en schreeuwt dat we moeten wachten, pas een half uur later zit er schot in en kunnen we onze weg vervolgen. We zijn inmiddels allemaal een beetje ‘aan’ en zijn wel klaar met het lopen. Het wordt ook weer warmer dus ik besluit mijn regenjas uit te doen. Zet m’n rugzak op een muurtje en maak deze open. Dan flikkert heel het muurtje in elkaar en ik krijg een leisteen van een kilo of 20 recht op m’n voeten 🥴

Hostel Cañaveral

Hier zit ik nu buiten onder een afdak m’n blog te schrijven. Koude Caña uit de drankautomaat. Maar geen idee nog hoe blauw en beurs dit gaat worden. Ik heb er vertrouwen in maar 1,5 uur geleden dacht ik dat het einde Camino was. Ik zal het morgen pas echt voelen denk ik, ga er vanuit dat dit ook wel te doen zal zijn, net als de blaren.

De etappe

Gelopen 33 km naar Cañaveral

731 km van Almería en 653 van Santiago de Compostela. Morgen 28 km naar Galisteo in de regen waarschijnlijk, daarna wordt het weer beter weer.

Hopen dat het goed gaat met de voet 🙏🏼
De etappe op Komoot vind je hier.

Leave a Comment