Dag 33

Toedeledokie

Toedeledokie is op dit moment het gevoel, eerlijk gezegd is dat al 10x beter dan een uur of twee geleden. Die steen heeft meer slecht gedaan dan verwacht en die blaren, iets waar ik werkelijk nooit last van heb zijn horror. Qua conditie is geen enkele etappe een probleem al hakt de 31 km van vandaag er wel echt in. Een rustdag is misschien een optie, maar vooralsnog niet op deze plek in The Middle of Nowhere. Morgenochtend is een tijd voor beslissingen in ieder geval en niet nu, kan nu amper nog lopen.

Hoe het ook gaat, het is zo. Het zou heel jammer zijn want de natuur en dorpjes en deze Camino is prachtig. Maar als ik bij iedere stap de pijn moet verbijten is het me nu even niet waard. Met tussen de 40 en 50 duizend stappen per dag zijn dat erg veel au momenten. Ik laat deze blog nu voor wat het is vandaag, kort maar krachtig. Uiteraard wel met de nodige foto’s.

De etappe

Droog maar drukkend en warm tot mega plensbuien aan het einde. 10km asfalt, 14km sprookjesbos met allerlei dieren en enorme roofvogels en nog eens 7km langs een 80 km weg in storm.

Slapen in Oliva de Plasensia in een Albergue met openhaard, een prachtig oud gebouw. Volgeboekt vanwege feestweekend in Spanje.

31 keizware kilometers. Hopelijk nog heel wat te gaan, we zullen zien…

Link naar de etappe op Komoot

Hasta luego

Nicole y Carlos

Comments

  1. Het zit je niet mee Harm! Hopelijk kan je toch door met je camino. Heel veel succes/sterkte!

Leave a Comment