Dag 41

De avond in Zamora

Vanwege de vroege sluitingstijd van de Albergue op tijd met een biertje op het terras in prachtig maar rustig Zamora. Samen met Nicole na een paar kleine pilsjes naar binnen gegaan in de bar en de Duitse wilde zonodig een paar shots locale whisky, kan nooit goed gaan zou je zeggen…

Dat ging het ook niet, allereerst sprak ze haar gevoelens naar mij uit, ook nog eens op het moment dat ik echt nu duidelijk wilde maken ook tijd voor mezelf nodig te hebben. Die paar weken nog alleen maar samen lopen/drinken/eten en slapen zie ik simpelweg niet zitten. Toen werd ze nog wat meer aangeschoten en ging bij een Spanjaard zitten die daar absoluut niet van gediend was. Ik zou als man zo’n situatie zelf wel oplossen maar deze gast liet (blijkbaar) de politie bellen. En die kwam.

Wat een drama. Ik heb zo goed en kwaad als het kon de boel gesust en Nicole aan de arm meegenomen terug naar de Albergue. Onderweg was ze ineens verdwenen en, zo bleek 10 minuten later, had in een supermarktje bier gehaald. Oh man, ik was er wel ff klaar mee.

Adios

We vielen als een blok in slaap en werden rond 7 uur wakker voor het ontbijt. De vriendelijke Siciliaanse gastheer in de Albergue en ik hadden een mooi gesprek over voetbal. Als AC Milaan fan dreunde hij zo een hele meute aan Nederlandse spelers op. Hij is vooral fan van Van Basten. Uiteraard als Eindhovenaren deel ik die mening niet geheel 😉 maar goed, op de Camino de Santiago ga ik het niet over voetbal hebben. Dat doe ik wel in een appgroep met vrienden.
Na uitgebreide excuses van Nicole, die ook besloot een dag langer in Zamora te blijven ging ik om 08:00 uur op pad, met opkomende zon.

Zamora

Op naar…waar?

Ik loop niet lekker en de etappe is saaier dan saai. Eindeloze gravelpaden door lege akkers. Zelfs een boom zien maakt me al blij. Ik wilde de etappe doen van 20km naar Montmartre maar 10 kilometer verderop is een goedkope Albergue die ook nog eens goed schijnt te zijn. Maar na een paar kilometer buiten Zamora besluit ik al lekker rustig aan te doen. Een Casa Rural staat hoog aangeschreven en ik ben heel blij dat ik daar uiteindelijk slaap. Prachtig!

Montmartre

Een echt agrarisch dorp, maar met een restaurant met heerlijk terras tegenover de Casa Rural. 18 graden en een ijskoude Mahou tijdens het schrijven van de blog van vandaag. Ik geniet er van! Morgen wederom 20 kilometer maar met een kleine omweg om wat ruïnes te bezoeken en dan wederom een wat luxere slaapplek. De laatste etappe van de Vía de la Plata, daarna westwaarts richting Santiago. Wat ik gelezen heb zijn prachtige etappes door de natuur van Galicië – ik zal onderhand ook maar eens gaan kijken voor een vliegticket. Weinig foto’s vandaag, wel een Happy Harm!
De etappe staat ook vandaag op Komoot!

Comments

  1. Harm, waarom schrijf jij eigenlijk altijd Albergue, dus met een hoofdletter? Is het ook een “merk” als Albert Heijn, of Van de Valk, of hoort dat zo??
    Anyways, ik geniet van jouw verhalen en jouw foto’s, dus loop vooral niet te snel 😉

    1. Author

      Thanks Jarno! Eerlijk gezegd geen idee, want het is zeker geen merk of iets dergelijks. Mijn auto-correct zet het met een hoofdletter en dan laat ik het maar zo 😉

  2. Ennnn zo is het leven in een paar dagen heel anders 🙏 Ik lees even lekker bij op deze dinsdagochtend. Heerlijk om met je mee te reizen. Op naar nieuwe avonturen, ontdekkingen en ontmoetingen 🌞

  3. Brilliant post, Harm!!
    Seeing all those statues and the grafitti in “Roales del Pan” made me laugh, haha. I knew you would find it. There are more stuff like that to come in Galicia, you will see 😀
    It´s nice to recall all the stages I went through two years ago – I love it!
    Keep discovering the old, deep and genuine Spain my friend.
    All the best

  4. leuke verhalen Harm. Ik ben sinds kort (bijna dagelijks) aan de wandel en moet tijdens zo’n loopje altijd ff aan je denken. Soms fantaseer ik zelfs dat ik de Camino aan het lopen ben maar die 4,7 km in de ochtend steekt verrekkus schril af bij hetgeen jij hier doet. Machtig mooi lijkt het me wel, ik denk dat ik je plezier en je pijntjes snap. Ik ben jaloers en zou die Camino ook wel willen doen. Nicole intrigeert me inmiddels ook. 😉 Have fun!

    1. Author

      Dank Rob! En leuk en goed dat je dat iedere dag doet man 💪🏼 Wandelen is goed voor je, wie weet nog ooit een Camino (of een gedeelte!)

Leave a Comment