Dag 45

Bar Blanco

Na een warme douche in de ijskoude albergue is het eigenlijk wel tijd om iets te eten. Maar Spanje hè. Dat gaat niet voor een uur of acht. De enige bar is een anderhalve kilometer en een dorp verderop. Ik besluit toch maar even te bellen of ze open zijn en si is het antwoord. Ik word buiten al welkom geheten door de vriendelijke eigenaar. Een voetbalwedstrijd later, wat wijntjes en tapas loop ik in het donker weer terug. Blijf de nacht alleen en ondanks de kou heerlijk geslapen.

@ Bar Blanco

Een mooie ochtend maar koud

Ik loop om 7:30 uur het dorpje uit in de ijskoude ochtend. Het is een beetje mistig maar helder verder, het is wederom wachten tot de zon opkomt. Uiteraard gebeurt dat ook, en ook vandaag is het weer prachtig. Zeker als ik iets later bij een verlaten kerkje kom. De weg vervolgt zich langs een stuwmeer waarbij ik over de dam moet lopen. Een gure wind vanaf het water.

De missionaris, koffie en God

Ik loop de komende kilometers langs het stuwmeer af, heb nog geen koffie gehad en zie een bordje met een kopje daarop getekend.
het zal mij benieuwen, het volgende dorpje telt ongeveer zes huizen. Hoe dichterbij ik kom, des te meer bordjes staan er. Dat biedt hoop.

Rehoboth, Villar de Farfón

In dit mini dorpje is een albergue genaamd Rehoboth. Er hangt een bel buiten voor als je iets nodig hebt, dus ik besluit vanwege mijn enorme behoefte aan koffie, de bel te luiden. Meteen komt de eigenaar aangelopen, en gaat de ketel aan. Eindelijk koffie en goede gesprekken met de Zuid-Afrikaanse eigenaar. Het gaat over van alles en nog wat, van racisme tot de islam, over zijn missionaris werk in Zambia tot uiteraard Corona. Ik denk dat ik uiteindelijk bijna een uur gebleven ben, het zelf opgeknapte huis is fantastisch. Als ik wegga begint hij een heel gesprek over God. Hier zit ik niet echt op te wachten, maar ik vind het ook niet respectvol om nu weg te lopen. Toch wordt het een beetje opdringerig vind ik, we nemen afscheid van elkaar en ik ga weer aan de wandel.

Deze meneer had het over mensen in hun waarde laten, maar je eigen geloof op deze manier proberen aan de man te brengen vind ik ook niet goed. Ieder zijn ding en respecteer dat gewoon. Hij vindt zichzelf een mens van de wereld, maar bepaalde vormen van racisme waren hem ook niet vreemd. Dingen uit het geloof, het doet me weinig. Een ding was echter heel belangrijk: ik heb eindelijk mijn koffie gehad 😉

De etappe

Aangezien ik gisteren dus verder ben gelopen dan ik gepland had, zijn de etappes weer wat anders opgesplitst. Vandaag loop ik 25 km naar het dorpje Mombuey waar ik verblijf in een Hostal. Het is meer een hotel met weg restaurant net voor het dorpje. Vanmorgen was het koud maar de laatste kilometers waren hot hot hot.
Veel vrachtwagenchauffeurs hier, erg vriendelijk personeel en mijn biertje na de wandeling en een broodje waren ook helemaal top. Nu even bijkomen en deze blog schrijven, morgen is weer een hele lange etappe naar Puebla de Sanabria. Daar heb ik een goed hotel geboekt, ik vind best dat ik mezelf weer eens mag verwennen na een aantal nachten in (koude) albergues.
Nog 288 km naar Santiago, het schiet op!

Uiteraard vind je deze 25 km weer op Komoot.

Comments

  1. Good, Harm. Interesting experience in Villar de Farfón. I just skipped the missionary’s albergue because I slept in Mombuey the previous day, so carried on to Asturianos. Now I know how the missionary is like. 👌 You’re walking another decent distance to Puebla de Sanabria today – keep enjoying Zamora province. You’ll be leaving Castilla y León in a couple of days and entering Galicia 😃

Leave a Comment