Dag 48

De Koreaan

Ik mag hem gewoon Lee noemen en jullie nu ook. Moest wel even lachen om zijn naam vanwege de oud-speler van PSV. Lee Young-pyo was zijn naam, als hij speelde was er een mooi spreekkoor: wij hebben Lee en jullie nie(t). Nou, ik heb nu ook een Lee. Aardige vent, hij spreekt een beetje Engels dus we communiceren redelijk met elkaar. Gisteravond nog een pelgrimsmenu gegeten samen (weer zo’n lekkere soep vooraf, linzen) in het dorp. Waar ze wederom de kroeg opendoen om 07:00 uur voor koffie en ontbijt, super fijn. En dat voor €3,- omzet 😉

De albergue

Tot nu toe denk ik de mooist gelegen albergue waar ik geslapen heb. Aangezien Lee beneden z’n bed had sliep ik boven. Eigen toilet en douche en een balkon met een geweldig uitzicht over de bergen. En dat voor €3,- voor de nacht. Deze slaapplek wordt beheert door vrijwilligers uit het dorp, wat ik eruit begreep is dat ze €5,- die het normaal kostte wat te veel vonden… chapeau!

Vamos!

Na het ontbijt met de gebruikelijke tostada met jam en boter om 7:30 uur op weg. Geen pijlen maar de kaart helpt me op weg naar Galicië vandaag. Heel ver afdalen en dan begint de lange stijle klim, gelukkig is koud want ik had er niet aan moeten denken dat in de volle zon te moeten doen. Eindelijk zie ik in the middle of nowhere weer de bekende Camino schelp. Een constructie aan De Weg en een grote modderpoel is het. Maar ik kom er ongeschonden doorheen gelukkig.

Galicië!

Yes! Boven gekomen ben ik dan eindelijk aangekomen in Galicië. Borden overal om me dat duidelijk te maken. Ik neem daar even een pauze als Lee aan komt lopen, poeh, hij vond het maar zwaar. We maken even wat foto’s van elkaar bij de mijlpaal met kilometerpunt 246,035 – zover is het nog naar Santiago! Mooi moment hoor, op deze hoge pas.

Een warm welkom

Blaffende honden …

In het allereerste dorpje wat ik tegen kom, word ik meteen welkom geheten door deze enorme blaffende hond. Welkom in Galicië 😅

Ik ben eigenlijk nooit bang voor honden, nu ook niet en vervolg mijn weg. Het is wederom allemaal prachtig in de herfstkleuren en in tegenstelling tot Castilla y Léon nu wel overal pijlen en bordjes. Ook de mijlpalen met aftellende kilometers (wel raar voor een mijlpaal 😉) staan werkelijk overal. Ontelbaar, een dure grap ook. Ze hadden beter een aantal weg kunnen laten en daar een bankje neer mogen zetten!
In een klein dorpje drink ik een kopje koffie om m’n weg te vervolgen, waarbij ik een hele lieve hond tegenkom. Het is dat ie achter een hek zat, had ‘m zo meegenomen 🥰

De etappe

Naast een geest verschijning bij de kerk (of zou het het licht zijn geweest?) was het wederom fraai. Afwisselend met bossen, beekjes, lege vlaktes en enorme rotsblokken. Toch wel pittig door die enorme klim in het begin En daarna glooide het lekker door. Morgen een erg heftige 35+ etappe, ook al is er af en toe wat pijn in schouders en knie, moet lukken. Ik geloof dat er daarna weer wat kortere etappes komen.

👻👻👻👻

A Gudiña

Ik zoek me rot naar de albergue, ben er schijnbaar al voorbij. Weer terug, okay hier staat een bordje op de gevel met albergue maar het ziet er zo niet uit.
Glazen schuifdeur, receptie, super modern met zitjes. Oké, dit is anders. Ik check in en betaal (€8,-) en krijg m’n stempel. De vriendelijke dame laat me alles in het gebouw zien en geeft nog wat tips. Ik denk dat er in de verschillende kamers wel 40 mensen kunnen slapen. Ongelooflijk dit, heeft wat gekost.
Net zoals al die betonnen palen naast De Weg met hun ‘aftel-bordjes’ ik ben blij met de bewegwijzering uiteraard maar dit is too much. Soms staan er wel 6 op 100 meter. Steek dan dat geld in een bankje af en toe. Of beter nog: in een cursus voor Spanjaarden om hun rotzooi niet overal in de natuur te flikkeren 🤬

Het gaat hard…

Nog 204,13 km naar Santiago, wat inhoudt dat ik morgen op ongeveer 170 km zit. Sjonge.
De etappe: staat hier.

De cijfers corresponderen niet echt vanwege meerdere varianten op de Camino. Er is een andere variant die langer is en vlakker en die vooral is voor degene die de Camino fietsen.

nog een paar foto’s waaronder de albergue, want ‘t is zoooo mooooooi 😍

Comments

  1. Het schiet echt op Harm, wanneer kom je weer naar eindje??

    1. Author

      Gaat ineens heel hard ja! 3 december vlieg ik terug 🍻👌🏼

Leave a Comment