Dag 50

Waarheen gaat De Weg vandaag?

Aan een koffie in de bar en het is al 08:00 uur geweest inmiddels. In de albergue was gisteren nog een Poolse jongen die van Santiago naar Sevilla loopt. Erg leuke gast en we ontmoeten elkaar bij toeval in een andere bar waar we samen iets gegeten hebben (en hier was het wél prima toeven!)

Jammer dat ie de andere kant op loopt, maar hij blijft hier sowieso nog een dag vanwege een blessure. We moeten er op z’n tijd allemaal aan geloven.
De etappe gaat vandaag naar Xunqueira de Ambia en is 33 km. Er zijn meer opties al vallen ze niet helemaal lekker in de etappe. Lee zegt dat hij vandaag maar 12 km doet, last van z’n rug. Of misschien is hij me wel beu vanwege het feit dat ik geen zin heb 24/7 een mondkapje te dragen. Aziaten zijn dat gewend, ik die het wanneer ‘nodig’ maar zeker niet buiten.
Goed, half negen inmiddels. Ik ga stappen!

Dag Laza!

3x afscheid

Na een stuk verharde weg zonder verkeer gaat de etappe vlak en niet vervelend van start de eerste 7 km. Ik nam afscheid van Lee in de albergue en kom hem wederom ergens tegen op dit stuk. En weer zwaaien we elkaar uit. Er begint een klim waar werkelijk geen eind aan komt. Twee dagen terug was een pittige maar deze mag ook in het boekje. Warm was het in de ochtendzon, weer eens wat anders dan de vorst afgelopen ochtenden. Toch hou ik hier van, dat bikkelen en klimmen houdt ook in dat je vergezichten hebt en ongelooflijk maar waar, ook daar hou ik van!

El Rincon del Peregrino

Ik weet al dat ik na deze klim een dorpje tref met daar misschien wel de allerpopulairste bar van alle barren op de Camino. In 2004 begon deze Manolo met jakobsschelpen te geven aan pelgrims om die met hun naam en land en de datum op te hangen in zijn bar. Inmiddels zijn we 17 jaar verder en hangt ook de albergue er vol mee en ik denk dat hij nog een restaurant er bij kan openen voor de schelpen inmiddels. Uiteraard krijg ik ook mijn plekje 💪🏼

Susan is weg!

Jaren geleden (2016) kwam ik Susan tegen, iets Camino gerelateerds op Twitter weliswaar.
Ik ging eens op onderzoek uit naar de Caminos die er zijn en bedacht me dat dit misschien wel iets voor mij zou zijn. Toen ik een hele tijd later ging zoeken op de Vía de la Plata kwam ik op de website van Susan terecht.

Met veel plezier haar blogs gelezen en deze camino zou het worden. Maar nee, het werd dus de Mozárabe vanaf Almería. Maar dan nog kom ik bij Mérida op de Vía dus ik spiek nog wel eens 😊

Zo wist ik ook van deze bar en ik nam me voor om haar schelp te vinden. Van 12-10-2016 😅

Maar samen met ‘Manolo’ is het ons gelukt. Het meeste hangt redelijk op datum. Susan hangt naast het laatste bed in de albergue. Ik zoek haar op op Twitter en stuur haar een berichtje. Leuk natuurlijk als zoiets totaal onverwacht op een doordeweekse woensdag gebeurt lijkt me.
Bedankt Susan voor de blogs!

Zo is ‘t makkelijk zoeken 😉

Lee

Ik wacht op hem bij dezelfde bar, na een appje maar na elkaar 3x gezien te hebben is het nu toch definitief adios. Hij zei nog, why not stay here? Maar voor mij was 12 km echt te weinig. We vonden het beide wel jammer ook al deelden we niet zoveel. Het is echt wel leuk om een tijdje 😉 eenzelfde gezicht te zien.

Adios Lee

En doorrrrr

Veel te laat, te lang gebleven, te laat weg en nog 20 kilometer voor de boeg. Als ik toen wist wat ik nu weet was ik een dorpje later op 20km wél gestopt. Maar nu ben ik blij dat ik uiteindelijk nabij Ourense ben in Xunqueira de Ambia. Het ging goed hoor, maar ik had niet gerekend op een ellenlange kaarsrechte saaie weg van (ietwat overdreven) 74 kilometer lengte. Het duurde eeuwig en dan voel je op een gegeven moment werkelijk alles in je lichaam.

Xunqueira

Hoe spreek je dit uit in Godsnaam? Het is trouwens na 19:00 uur nu, ben ik nu weer zo’n f*cking longread aan het schrijven? Nou vooruit dan maar.
De albergue ligt net buiten het dorp dus ik besluit de privé albergue Casa Tomas te bellen en die hebben een bed voor een paar euro meer. En een opgemaakt bed, een bar, WiFi, restaurant, verwarming. Er is hier verder niemand vannacht verteld de gastvrouw net dus ik heb een meer dan prima plek voor iets meer dan een tientje.
Hieronder nog wat foto’s en op minder dan 130 km van Santiago staat de etappe met die kaarsrechte weg weer op Komoot. Zal zo eens kijken hoe lang ie echt was 😉

Morgen Ourense! Adios ❤️

Comments

    1. Oehhhh Happy memories aan de thermal pools in Ourense 😍 Heb je een plons gewaagd in het heerlijk warme weldadige water?

      En wat gaaf dat je zo weer bij Susan bent uitgekomen 😁

  1. Heel erg leuk dank je wel! Zo was ik toch weer even een beetje weg!
    Je bent er al bijna dus, toch leuk dat ik t laatste stukje nog ff kan volgen 🙂 Buen camino!

Leave a Comment