Dag 55

Santiago dag!

Maar eerst even terug naar die geweldige plek van gister, het was echt top. Lange gesprekken met de Italiaanse eigenaar van het runnen van een plaats als deze, huis, tuin en keukendingen tot en met schaken, hij is een fervent schaker.
Het eten was heerlijk met salade, groente, omelet en een fantastische lasagne. Overigens ook heerlijk geslapen en ik mocht vanmorgen zelf koffie pakken uit een echte horeca koffiemachine dus helemaal top. Vleugels dus vandaag!
Uiteraard maakte ik ook even die ene foto van het ‘Casa Leiras IG account’ 📷

Dame in badjas

Met nog 20 km te gaan staat er een bord met Camino rechtdoor en een alternatieve rechtsaf. Ik sta te twijfelen maar de zeer behulpzame dame in badjas komt me uitleg geven en maakt m’n beslissing makkelijk. Rechtdoor is weg, verkeer en uiteindelijk een klim. Rechtsaf is 2 km langer, een pittige klim in het begin, mooie uitzichtpunten, geen verkeer en door het bos. Ik pak die 30/45 minuten er maar bij.
Ik heb vandaag tenslotte vleugels.
Overigens: niet de eerste dame in badjas, schijnbaar is dat normaal in Spanje als je in de ochtend even de hond wil laten plassen!

Het is een dag

Als alle andere, of toch niet? Nee denk ik, de etappe is een echte Camino etappe en heel erg gevarieerd. Bossen met veel eucalyptus, dorpjes zonder bar 😉 dalen en klimmen, klimmen en dalen. Kou, warm, blauwe lucht en wolken.
Die laatste lijken vandaag eens niet te vluchten (de oplettende lezer, die alles heeft gelezen komt dit waarschijnlijk bekend voor, iets met een liedje 😊) en met nog 10 km te gaan valt er een druppel op m’n hoofd.
Nét op dat moment staat er een bordje met bar O Fogar Do Avó 50 meter.
Op het moment dat ik m’n koffie en broodje heb giet het. Mooi moment een stukje blog te typen, waarvan akte.

Het is geen dag als alle andere, al eindigt de Camino niet vandaag. Ik denk wel een hoop terug aan de dagen die passé zijn. Die komen ook nooit meer zo terug. Allemaal momentopnamen, die ik gelukkig enigszins heb kunnen vastleggen in woord en beeld.

Zodat ik af en toe even achterom kan kijken.
Ik vind het ontzettend bijzonder dat iets wat normaal niet zo interessant is, door middel van lopen, afzien en genieten een enorm avontuur wordt.
Kleine dingen doen er veel meer toe, dat hert, ruziënde oude mannen in een gehucht nabij Granada, een vrouw in een badjas. De klussende dominee in z’n gewaad, de lokale gerechten en gewoontes.

Het Spaanse leven in het echt, niet in Lloret de Mar. Mensen ontmoeten met ieder hun eigen verhaal, ik met m’n eigen verhaal.

Ik moet nog 10 kilometer, het is weer droog en een beetje dreigend, maar ik kom er wel. Zal nog eens een stukje wandelen na deze lunch. Mooi is het.

Ik hield het niet droog

Op meerdere fronten. 10 minuten weg van die bar en toch maar stoppen, rugzak open, regenjack eruit, regenhoes om het backpack en weer gaan. Aftellen. Een paal met 5000 meter, undsoweiter.
Bij 3 kilometer kreeg ik het toch even een beetje lastig, Santiago is toch de plek waar je misschien niet eindigt maar wel de plek waar veel verhalen eindigen. Niet alleen het mijne. Veel, heel veel verhalen.
Natuurlijk lopen veel mensen om een reden, dichter bij zichzelf te komen, vanwege het verdriet om iemand die er niet meer is misschien. Of als boetedoening.
Ik deed het vooral om te genieten, het hoofd leger te maken en in de natuur te zijn.

En nieuwe mensen te ontmoeten waarvan ik vervolgens weer afscheid neem omdat ik liever alleen ben 😉

Flauwekul natuurlijk, hartstikke leuk om nieuwe mensen en hun verhalen bij me te hebben. Alleen niet continu, dat werkt schijnbaar niet voor mij.

Santiago

Ik loop alleen Almería uit en ik loop 1364 km later alleen Santiago in. De officiële cijfers al zegt iedere pelgrims-website wat anders en mijn Komoot waar ik alles mee vast leg helemaal 😅

Het maakt ook niet uit. Bij de kathedraal heb ik geen emotie. Ben blij dat ik er na deze 30 km ben en heb zin in een douche en m’n appartement met wasmachine. En zin in even lekker niets doen, een dagje rust, een boekje en wat slenteren door deze stad waar ik al eens eerder was.
Morgen eens even bekijken hoe ik lopend in Porto kom, voelt als een nieuw avontuur, maar misschien wat kleinschaliger.

De etappe staat op Komoot.

Groeten uit Santiago de Compostela 😘

Comments

  1. Yes! You did it! Santiago in the pocket. Op naar de kust 🙌 En dankjewel dat wij als stil gezelschap aan de zijlijn je hele reis met je mee mochten beleven. Ik heb er van genoten!

  2. GVD Harm. Ik val niet op mannen, maar durf wel te zeggen dat ik vaak, heel vaak aan je gedacht heb..Echt wel een dikke inspiratie…Wat een mooi avontuur beleef jij!

  3. Lekker Harm! Op naar de volgende camino…tis nog nie gedaan jonguh! Ultreya!

  4. Gefeliciteerd Harm met dit eindpunt dat zeker niet het einde is. Dat heb je toch mooi gedaan!

  5. Santiago…hebben we jarenlang tegenaan gekeken vanuit de Kram. Proficiat jongen, trots op jou!💪🏻🍻

  6. Enhorabuena cariño!!! Heerlijk dit ❤️
    Oh een… psst… ik laat tegenwoordig ‘s ochtends Tanit ook nog in mn PJ’s uit 🤣 Dikke knuffels, trots op je!

  7. Wat een ervaring, en wat een doorzettingsvermogen! Dankjewel dat ik vanuit huis (al is het maar een beetje) heb mee mogen genieten van jouw avonduren en geluksmomenten! Liefs Jeanine

  8. Top Harm, gefeliciteerd met deze bereikte mijlpaal! Tof om dit stukje van jouw eigen verhaal een klein beetje mee te kunnen lezen 🙂

  9. Dear to go out! Super gedaan Harm en leuk dat we met je mee mochten genieten. Ik ben benieuwd wat jouw volgende grote avontuur gaat worden.

  10. zo goed en zo jammer dat dit nu afgelopen is. Gave tocht, jaloers en super gedaan man!

  11. Gefeliciteerd Harm, wat een prestatie!! Ik wens je nog veel mijlpalen als deze!

  12. Wauw Harm, dat heb je mooi gedaan! Wat een prestatie en wat een ervaring rijker.. thanks for sharing, was tof om van mee te genieten 👌🏼

  13. Felicidades Harm. Heel erg knap van je 💪 Geniet nog van het laatste stuk van deze unieke reis.

  14. Heerlijk moet dit voel zijn en goddam het maakt me nieuwsgierig ✨💚✨love life Max

Leave a Comment