Dag 6

Dag 6

Maar eerst nog even terug naar gisteren! Carlos en ik lopen nog even het dorp in om naar de supermarkt te gaan. Als we deze, zeer goed uitgeruste super verlaten zoek ik nog een bar om even te relaxen voor het eten maar die is dicht. Iemand stuurt ons door naar een soort oude-van-dagen huis waar een bar zit. We nemen een wijntje, en nog één. Tapas, nog een wijntje dan maar. Op het moment dat de barman je een gratis drankje aanbied weet je eigenlijk al dat het te laat is. Rond middernacht lopen we naar huis, oeps!

Met een gevoel van ‘dat hadden we beter niet kunnen doen’ staan we om 08:00 uur op voor het ontbijt, in deze prima privé albergue gerund door Manuel. We moesten meteen aan Fawlty Towers denken. Gister al besloten om niet de hele dag samen te lopen maar we vertrekken wel gezamenlijk rond de klok van negen. Prachtige koele en zonnige ochtend wederom!

Dag 6 alweer, 24 kilometer voor de boeg. Ik laat Carlos achter me en doe m’n oortjes in. Het tempo ligt de hele dag boven de 5 km per uur zou later blijken. Aangezien ik een volle pot koffie heb gehad en nog een broodje bij me heb loop ik via het mooie bergdorp Jérez de Marquesado door naar Cogollos de Guadix. Daar is het markt dus ik koop een ‘plátano’ wat een banaan is, maar dan uit Spanje. Dit had Carlos me al eerder verteld. De man vraagt het ook specifiek, een banana o pláta? Weer wat geleerd.

Bijna loop ik het dorp weer uit als ik me realiseer dat ik nog 12 km moet en m’n water bijna op is. Ik draai om en drink een koffie in een bar en vul mijn water. Even de voeten laten rusten voor ik verder loop. Ik maak een foto in een verkeersspiegel en realiseer me net wat later dat ik dit doe sinds ik met mijn vader, die anderhalf jaar geleden is overleden, in Ierland was.

Mooie vervallen en verlaten huizen was ik aan het fotograferen aan de kust nabij Dingle in Ierland terwijl mijn vader een soort van selfie aan het maken was. Ik moest er wel om lachen. Kom zei hij, gaan we samen op de foto! Een bijzondere reis, mijn moeder wilde altijd eens naar Ierland waar ik gewoond heb. Maar helaas overleed ze in 2010. Met mijn vader ben ik toen twee weken door Ierland getrokken, memorabel.

Ik loop verder en denk aan mijn ouders, de emoties worden even erg heftig. Dit soort dingen krijg je dus, als je alleen bent met je gedachten. (Waarbij ik moet zeggen dat ik dat helemaal niet erg vind, zolang je deze herinneringen hebt, leven ze voort denk ik maar)

De zon, al is de temperatuur van 20 graden aangenaam, is erg sterk vandaag. Als ik stop om wat zonnebrand op te doen zie ik Speedy Carlos Gonzales aankomen lopen. We kletsen even en hij zet er weer een flink tempo in, hij wilde op tijd in Guadix zijn, waar ik al ooit eerder ben geweest. Het is nog een uur of twee schat ik.

Het is de rest een beetje saai, maar ik klaag absoluut niet. Als ik in de buurt van Guadix ben zie ik ineens twee enorme honden de weg op komen. Ze zien me niet maar lopen precies de kant op waar ik heen moet. Damn. Ik pak twee stenen op, wacht tot ze weg zijn en loop door met de stenen in mijn hand. Een paar honderd meter verderop schrik ik me de pleuris. De grootste van de twee komt uit de struiken op nog geen 5 meter afstand. Ik ben niet bang voor honden maar hier in Spanje waarschuwen ze niet voor niets. De hond kijkt me ietwat bozig aan, denk ik, en begint dan de kwispelen. Haha, wat een lieverd zeg, een heerlijke lobbes. Hij loopt een kilometer met me mee en draait dan om. Dat viel weer mee. Het laatste stukje is wederom het zwaarst, de voeten doen pijn. Snel vind ik mijn Spaanse maatje en kunnen we in onze grotwoning terecht. Even de benen omhoog voor ik een ronde ga maken door dit mooie stadje. Morgen en overmorgen twee fikse etappes. Ik zie er een klein beetje tegenop.

Ik ben overigens erg dankbaar voor de reacties die ik op allerlei manieren krijg. Dat is écht een steuntje in de rug voor me en maakt me sterk. ❤️

Hieronder de etappe, hasta manãna!

Plaats: Guadix
Slapen: grotwoning
Gelopen: 23,4 km
Vanaf Almería: 137,3 km
Te gaan: 1244,9 km
Weer: brandende zon, 20C
Gevoel: Beetje moe maar ok 😉

18 Replies to “Dag 6”

  1. Wat grappig van die verkeersspiegels, wist niet dat pap dat deed. En heel herkenbaar dat die herinneringen aan vroeger komen als je alleen bent met je gedachten. Ik heb dat zelf ook regelmatig. Ben nu een weekje in Normandië en denk geregeld zouden pap en mam hier ook geweest zijn? Ik weet dat ze er regelmatig naar toe gingen, maar niet precies waar.

    1. Ja, hoop gedachtes als ik alleen loop zonder m’n Spaanse maatje. En inderdaad, pap en mam zijn op veel plekken in Normandië geweest. Je zult ongetwijfeld op dezelfde plekken komen. Geniet er van daar!

  2. Mooie verhalen Harm! En dit: ‘Dit soort dingen krijg je dus, als je alleen bent met je gedachten.’ -is gaaf.

    1. Hoi Frans, vía de laatste versie van de genootschap op Facebook. September versie blz. 11. Alleen als je belt als pelgrim krijg je toch iets minder luxe grotwoning dan degene via booking.com, is de prijs ook goedkoper 😊

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *