Dag 7

Dag 7

Een week geleden zat ik deze ochtend in het vliegtuig, besef ik me als ik aan het lopen ben. In afwachting van wat zou komen. Maar eerlijk gezegd is iedere dag weer zo’n nieuw avontuur dat ik nog steeds dat afwachtende gevoel heb. Ik geniet wel, volle teugen!

Een mooie etappe, Carlos doet het rustig aan maar ik loop in het donker Guadix uit. Het is rond 08:00 uur als ik via een breed pad de zon achter me op voel komen. Gelukkig maar want het voelt wat fris vooralsnog. Het is prachtig als ik achter me kijk en de kathedraal uit de ochtendmist zie steken. Mooie paden, en wat me opvalt is dat het vooral schoon is. Weinig dump, gelukkig. Via het totaal oninteressante stadje Purullena, loop ik door naar de mooie dorpjes Marchal en drink koffie en eet een broodje in Los Baños. De gemiddelde leeftijd ligt hier, misschien wel vanwege de Romeinse baden volgens mij ver boven de 80. Dat is ook in de bar te merken, behalve de serveerster dan, als ze zich achter de bar beweegt, bewegen alle hoofden van de oude mannetjes mee. De mijne ook trouwens 😇.

Rond het middaguur verlaat ik het laatste dorpje tot mijn eindbestemming La Peza. Het is wederom een brandende zon en van de laatste 8 kilometer gaat de helft door weer een rivierbed en de laatste 4 kilometer over asfalt. Maar wel het 150 kilometer punt vanaf Almería, YES! Gelukkig is de weg wel rustig, ik kom slechts één auto tegen en die wil me graag een lift geven. Uiteraard zeg en probeer ik uit te leggen dat dat niet de bedoeling is. Hij knikt, zwaait, toetert en rijdt verder. Niets dan fijne mensen vandaag, en zelfs de gevaarlijke honden die ik vandaag tegen kwam waren allemaal lief.

Ik ben rond 13:30 in La Peza en zie Carlos een uurtje later verschijnen. We houden regelmatig contact op zo’n dag via whatsapp overigens. Het was een prima dag en etappe die me erg meeviel. Net als de pijntjes, misschien begint mijn lichaam er aan te wennen na week 1.

Wat uitleg. Onderweg naar Santiago de Compostela slaap ik regelmatig in albergues, maar ook wel eens in een hotel of casa rural bijvoorbeeld. Iedere dag zet je minimaal 1 stempel in je Credencial del Peregrino, je pelgrims paspoort. Dit om te bewijzen dat je de hele tocht hebt gemaakt. Het maakt niet uit waar die stempel vandaan komt. Dat kan in de albergue zijn, maar gisteren sliepen we in die grotwoning, en liet ik mijn paspoort stempelen in het restaurant en Carlos bij de groenteboer!

Als je in de albergue komt ligt er altijd een boek met de namen van de pelgrims, de datum, vertrekpunt en de etappe van die dag. Zo weten Carlos en ik dat er 1 dag voor ons een Zuid-Koreaanse loopt. Voor haar een Deen, daarvoor een groepje van 4, en weer een Franse eenling. Achter ons, we hebben ook regelmatig contact met de associatie in Almería, voor onder andere de codes van de sleutelkastjes bij de albergues, schijnt een groep van 5 of 6 te zitten. Wacht, ik teken het even uit!

Wij zitten in La Peza, dus 😉

Het zal straks ook wel wat meer gaan mixen. Als ik een rustdag neem, of een kortere etappe en iemand anders een langere. Ik vind het allemaal wel prima, de albergues zijn ruim genoeg en er komen ook een paar nachten in hotels aan. Lekker privé, eigen badkamer en meer van die luxe. Uiteraard wel wat duurder dan de €7,50 die ik doneer vandaag, maar gemiddeld is voor €25,- een prima plek te vinden. Een dag met wat uitleg, schijnbaar had ik de zin en energie hier voor. Ga ik nu van een douche genieten. Morgen de lange, maar schijnbaar ook mooie etappe naar Quentar. Daarna Granada, waar ik al een paar decennia kom, en mijn maatje Wygard woont. Hasta la próxima!

De afstanden kloppen wel maar ik ga even terug naar het schema naar Santiago, ik loop soms wat langer en anders klopt de ‘nog te gaan’ afstand niet meer.

Plaats: La Peza
Slapen: Albergue
Gelopen: 23,5 km
Vanaf Almería: 153,1 km
Te gaan: 1230,80 km
Weer: onbewolkt en koud begin tot 24C in de zon
Gevoel: het begint te wennen dit 😉

6 Replies to “Dag 7”

  1. hee, Harm, wat ben je iets enorm geweldigs aan het doen! We volgen je elke dag en genieten van je verhalen met zoveel humor en je prachtige foto’s!
    Wat een gevoel van vrijheid moet jij ervaren, zo lekker met jezelf aan de wandel.
    liefs van Jacques en Margo

    1. Wat leuk en lief van jullie te horen! Ik vind het heerlijk dit soort dingen al is het soms afzien.
      Lieve groet 😘

  2. He ouwe IJslandreus, He Man , He Pelegrino, He geweldenaar. Drie avonden over zee met mooie gesprekken. Voor mij was IJsland een beleving waar ik nog van aan het bijkomen ben. Jij zit al weer in een volgend avontuur. Finisterre is het einde van de wereld maar voor jou is Gouderak daarna nog een mogelijkheid. Ik blijf je volgen. Groet van hier naar daar. Wim

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *