Tag: theway

Dag 3

Dag 3

Plaats: Abla
Slapen: Albergue
Gelopen: 30,6 km
Vanaf Almería: 71,5 km
Te gaan tot SdC: 1310,7 km
Weer: 18C ochtend tot 33C middag
Gevoel: Kapot, maar een gave dag verder.

Kapot, als ik wat eerder klaar was geweest met lopen, zo’n 7,5 km zeg maar was ik nog euforisch, ja echt. Maar eerst nog even over gisteren, ik typte mijn blogje heerlijk op het terras van de albergue toen Carlos op het idee kwam nog even een rondje bovenlangs het dorp te doen. Okay, ik wil geen spelbreker zijn maar het waren veel hoogtemeters, maar wel erg gaaf moet ik zeggen, zie foto’s hieronder. Daarna het onvermijdelijke biertje in de enige bar in town wederom. Gezellig!

Vanmorgen om 07:00 uur opgestaan, uiteindelijk toch pas rond 08:00 uur weg. Het is makkelijk de Spanjaard de schuld te geven, maar het was wel relaxed ontbijten zo. Allereerst is daar meteen de rivierbedding weer. Volgens mijn info de laatste of één na laatste dag deze ellende, op enkele stukken na dan. We proberen de bedding te volgen ondanks dat de gele pijlen naar rechts wijzen, stijl de berg op. Carlos had geïnformeerd en we zouden die klim kunnen vermijden ‘want er was geen water en gesnoeid’. Si, vale… Niet dus, telkens meer begroeiing en op een gegeven moment te veel water. Dus terug en klimmen, gelukkig schaduwzijde van de berg want de temperatuur loopt al snel hoog op vandaag.

We klimmen en klimmen en yes, daar is de zon. Het is meteen een graad of 10 warmer. Carlos is niet blij met het stukje over de weg, maar er zijn amper auto’s en ik vind het mooi. Hij woont in deze omgeving, voor hem is het allemaal wat normaler. We dalen af en zien links (op de eerste foto) de rivierbedding weer terug, heel groen, en heel veel geitjes. We spotten ook nog een wilde berg geit overigens, net wat specialer. We passeren het 50km punt vanaf Almería waar een leuk buitenhuis te koop staat vind ik. Daarna zijn we weer bij het rivierbed, mooi groen dit keer, thans de eerste kilometers, en lekker koel!

Nog een paar kilometers tot Nacimiento waar we ons kunnen verfrissen onder één van de vele waterputten en water bijtappen tegen de dorst. Ik besluit in het locale barretje een koffie en broodje te doen waarvoor ik het gigantische bedrag van €2,20 af moet rekenen. Top!

Het is weer het rivierbed de komende twee uur, en het is al na het middaguur. Heet, het is te doen, maar ik zie af, een klein beetje. Weinig schaduw en weinig speciaals. Het volgende dorpje bereiken we rond 14:30 uur, hopend op water, man wat is het heet!

Agua schreeuwt een man uit een tuin van een mooi huis aan de rechterkant en we kijken naar links. Agua potable roep ik terug! Gracias! We zijn blij, de bewoners komen even met ons kletsen terwijl ik mijn kop onder de kraan hou, wat een genot. Dan komt er een vrouw aan met een grote schaal met bordjes paella met de mededeling dat als we ook willen er vast nog wel iets voor ons is, iets verderop. Fantastisch, we zijn allebei helemaal happy. We krijgen een bord paella met gamba’s en kip voor €1,- per persoon, het is feest, én Spanje.

Content verlaten we het dorpje met onze flessen gevuld met water voor de laatste 8 kilometer. Dik twee uur gedaan over dat laatste stuk, in de brandende zon en zo te voelen een beginnende blaar. Ik zit er op een gegeven moment wel even doorheen, zoek de schaduw op en pauzeer. Die laatste loodjes wegen echt altijd het zwaarst! De albergue ligt helemaal bovenaan het bergdorp. Zeg maar 40 trappen beklimmen, haha, dat kan er ook nog wel bij. Kletskous Carlos en ik zijn zo te zien weer met twee en dat zal voorlopig zo wel blijven. Vind het een top vent, maar denk dat ik af en toe me even moet distantiëren om mezelf wat meer rust te gunnen.

Ik ben gedoucht, heerlijk een koude douche, en loop zo op de Crocs een klein stukje naar beneden voor een ijskoude caña, of twee. Morgen weer een dag en een etappe van een kleine 22 kilometer.

Dag 1

Dag 1

Plaats: Santa Fe de Mondújar
Slapen: Casa Rural
Gelopen: 24,7
Vanaf Almería: 24,7 km
Te gaan tot SdC: 1357,5 km
Weer: 22C ochtend tot 30C middag
Gevoel: Lets do this, top!



Yes, het is begonnen. En poeh, wat waren die laatste 5 kilometers na een pauze in een gezellige bar zwaar. Toch even onderschat hoe ver ik nog moest en dat daar nog wel wat hoogtemeters in zaten. Maar allez, ik ben in mijn Casa Rural in Santa Fe de Mondújar aangekomen. En nu, na een heerlijke douche begin ik zowaar weer wat energie te krijgen om zo het dorpje te gaan verkennen. Het lijkt er op dat ik de eerste dag(en?) alleen loop. Nu heb ik een huis voor mezelf, zie foto’s onder, wat absoluut lekker is maar ik vind het wel leuk wat meer Peregrinos te gaan zien. Ik weet dat er gisteren en eergisteren mensen vertrokken zijn uit Almería, dus wie weet ‘catchen we ergens up’.

Gisterenavond wat tapas en de noodzakelijke biertjes erbij gehad, of is dat andersom? En vanmorgen, eigenlijk een uurtje te laat, maar ik lag zo lekker, om 08:00 uur vertrokken. De stad uit en dan vooral door de rivierbedding van de droge rivier (behalve met extreem weer) de Andarax.

Een paar leuke dorpjes waaronder Pechina waarvan ik dacht dat het Pechino was. De barman die me een cortado bracht heet Alfredo, nou ja, zoiets. Dus ik zat al te gniffelen om Al Pechino. Kom er net achter dat het met een A is, dus daar gaat de lol.

Het ging goed vandaag, behalve op die paar kilometer na dan. Mijn rugtas is super, mijn schoenen heb ik wel wat twijfel over. Speciale zooltjes er in en dat is toch wel wennen.

De hitte, tja, het was te doen, zelfs voor deze halve Scandinaviër. Er stond een lekker windje ook. Ik denk dat het kwik in die laatste km’ers rond de 32C was. Maar tot aan de middag was het zeker te doen. Groot nadeel van Spanje is wel dat het water niet te drinken is. Enorme chloor smaak. Uit lekkere noodzaak koop ik nu dus maar iedere keer 1,5 liter water die ik overgiet in mijn eigen flessen. Wel zonde van dat plastic, wat een waste…

Ik begin het wel bijzonder te vinden om dit te doen, de combinatie van afzien, gaat zeker regelmatig gebeuren, en genieten is mooi! Het is ook vakantie, dus ‘s avonds op een terrasje met een wijntje, een biertje en een tapa is de beloning. Morgen misschien meer, ik ga op m’n Crocs het dorp in 😊.